KunstKoning Blog

Categorieën

De meisjes van Piot Brehmer

De meisjes op de schilderijen van de Duitse schilder Piot Brehmer (1965) zijn allemaal ongeveer even oud, maar verschillen lichtjaren van elkaar. Ze staan op een breekpunt tussen kind en vrouw zijn. Vol overgave storten ze zich in de kwetsbaarheid die dit met zich mee brengt.
Ze spelen met hun sensualiteit en zoeken de blik van de ander. We zien meisjes volledig in controle van de situatie, gevaarlijke nimfen. Andere zijn boos, onzeker en overmand door veranderingen. Het brengt de toeschouwer in een onzekere positie.

De meisjes blijven onbenaderbaar. Stanley Kubrick weet dit in zijn verfilming van de roman Lolita exact weer te geven. Hij laat Humbert citeren uit zijn dagboek: “What drives me insane is the twofold nature of this nymphet, of every nymphet perhaps, this mixture in my Lolita of tender, dreamy childishness and a kind of eerie vulgarity.”
De manier waarop Brehmer zijn onderwerp schildert lijkt samen te hangen met de gemoedstoestand van de meisjes. Het gaat om hoe zij de lange lome zomer ervaren. De schilder kiest bij de uitwerking om vlakken van het schilderij vaag te laten. Hij gebruikt ruwe en grove streken om de onzekerheid en dynamiek van hun leeftijd weer te geven. Andere details worden juist sterk uitgewerkt. Een intense blik of de knalroze blos op de wangen, vestigen de aandacht op de kleine doeken van Piot Brehmer.

3

5

Gerelateerde kunstwerken